Verklärte Nacht, een verhaal van bedrog en onvoorwaardelijke liefde

Ik ben zwanger, maar het is niet van jou.

Een complete stilte heerst over de zaal wanneer een man en vrouw het podium komen op gedanst. Nogmaals wordt verbeeld: ik ben zwanger, maar niet van jou, ik hou van jou. Ook de tweede man komt nu in beeld. Stilte, nog altijd die onbreekbare stilte. Een vrouw die aan duigen valt. Een man die haar telkens opnieuw opraapt. Dit is de start van ‘Verklärte Nacht’, een stuk van Belgische topchoreografe Anne Teresa De Keersmaeker. Een verhaal over onvoorwaardelijke liefde en bedrog waarin een aantal bewegingen meer vertellen dan woorden kunnen.

Pijn

Na de kille stilte komt bombast, ellende, pijn en leed. De muziek schreeuwt het uit en versmelt tot een kakofonie aan tonen. Tussen de dansers blijft echter de afstand. Beiden verwerken de pijnlijke waarheid op hun eigen manier. De vrouw toont haar ellende en spijt in de hysterie. De man staat bevroren van de naakte waarheid, geen beweging, volledig stil.
Na enige tijd zoekt hij langzaamaan toenadering naar de danseres, maar de afstand blijft. Beide weten zich geen houding te geven en de tristesse valt duidelijk te voelen.

Verwerking

Naarmate de voorstelling vordert, vindt de ijzige afstand stilaan zijn dooipunt en de man en vrouw dansen naar elkaar toe. Meer en meer is er sprake van lichamelijk contact. Hier en daar valt zelfs een graantje liefde te bespeuren, maar het schuldgevoel blijft overheersen bij de vrouw. Ook de muziek wordt subtiel euforischer, al blijft de pijn zich verschuilen in de kleinste noten. Meermaals valt ze op haar knieën al smekend. Ze bespringt hem, maar laat zich dan in zijn armen verglijden. Ze zijn samen, maar nog niet één. De liefde vult stapvoets de gapende wonde.

Vergiffenis

Laten we samen slapen, ik geef je mijn jas. Een eerste teken van vergiffenis. De vrouw ontwaakt met zijn mantel over haar schouders, verdwaasd van wat er net is gebeurd. Keert de liefde langzaam terug? Ze dansen meer en meer naar elkaar toe, er is sprake van intens fysiek contact en de hartstocht spat ervan af op het podium. Meerdere romantische duetten vinden plaats waarbij haar lichte jurkje vrolijk in het rond draait. Even wanen we ons in de nachtelijke straten van Parijs waar de pijn plaats maakt voor de onvoorwaardelijke liefde.

Alleen

Net wanneer alles lijkt goed te komen, net wanneer de liefde lijkt te overwinnen, rent zij het podium af. Blijkt het dan toch onmogelijk? Een laatste maal ventileert hij alle frustraties en pijn. Eindigt hij dan toch zonder haar?

Door: Elice Spillebeen

Ambassadeurs van Schouwburg Kortrijk pennen hun gedachten neer over voorstellingen, artiesten en repetitieprocessen.