WIM VANDEKEYBUS / ULTIMA VEZ :: Go Figure Out Yourself (28/04/18 Magdalenazaal Brugge)

De Kortrijkse dansambassadeurs gebruikten de Dag Van De Dans als ideale excuus om het nieuwe seizoen van Schouwburg Kortrijk, dat op 19 mei aan het publiek voorgesteld wordt, al eens onder de loep te nemen. Dat deden ze bij deze voorstelling van Ultima Vez, dat — we lichten al even een tipje van de sluier — op dinsdag 18 december met “Trap Town” in de Schouwburg te zien zal zijn.

Wim Vandekeybus neemt je met “Go figure out yourself” mee op een intrigerend dansavontuur. Door het interactieve karakter van het dansstuk verleggen niet alleen de dansers, maar ook de kijkers hun grenzen. Een unieke ervaring, die de barrière tussen danser en toeschouwer doorbreekt, en zelfs sloopt. Het stuk bestrijkt de grens tussen dans en performance. In de op vijf kleine verstelbare constructies na lege zaal begint een monoloog over “nothingness”, het niets, de leegte. De 5 performers doorbreken de vierde wand door oog in oog met het publiek te komen staan. Via kleine groepsacties en een intiem moment in kleinere groepen met een individuele performer warmen de dansers het publiek geleidelijk op. Daarna worden we een voor een uitgepikt om stil te staan, om mee te dansen, om de ‘nothingness’ plat te drukken of om de zaal over te steken als echte krijgers.

De ringmasters zijn stuk voor stuk performers om u tegen te zeggen, met de vederlicht dansende en ultralenige Kit King en de vurig volksmennende Sadé Alleyne voorop. Hun afwisselende solowerk en interactie zorgen voor een mooi geheel. Overal in de ruimte gebeurt wel iets en soms kom je ogen te kort. Deze selectie is echter ook deel van het concept: iedere toeschouwer knipt en plakt een eigen voorstelling door de beelden te selecteren.

Waar Ines aanvankelijk wat schrik had voor het interactieve aspect van de voorstelling, bleek dit één van de leukste dansstukken die ze had bijgewoond. Naast het vele lachen met de dansers en elkaar trad vooral een groot gevoel van bewondering op. Aangezien elke “Go figure out yourself” een unieke belevenis is en je het in één keer nooit allemaal volledig gezien kan hebben, twijfelt ze geen seconde om deze nog een tweede (en misschien zelfs derde) maal te beleven.

Ook Tom betrad de zaal allesbehalve fan zijnde van publieksparticipatie. De veelvuldige interactie werd echter zo sterk opgebouwd dat er van geen drempel meer te spreken was toen hij aan het einde temidden van de publiekscirkel uitgenodigd werd. Op dat punt had je immers met enkele van de performers en een groot aantal ankerpunten binnen het publiek al een voldoende sterke band opgebouwd om je innig opgenomen in plaats van te kijk gezet te voelen.

Elice heeft tijdens de voorstelling een 360-graden switch gemaakt. Waar zij in het begin wat argwanend tegen de muur ging staan in de hoop zo weinig mogelijk op te vallen, ging ze er naar het einde van de voorstelling met veel plezier in mee. Er wordt niet geoordeeld of gelachen want iedereen maakt hetzelfde mee, en iedereen loopt evenveel kans om in de spotlight getrokken te worden. In plaats van spot wordt net een warm gevoel gecreëerd, een gevoel van verbondenheid. Wat het voor haar zo mooi maakte was dat de vijftig vreemdelingen van in het begin, op het einde helemaal niet meer zo onbekend aanvoelen.

Heleen ging eveneens naar huis met een sterk gevoel van verbondenheid. Verbondenheid met de onuitputbare dansers én verbondenheid met de 120 andere toeschouwers die je af en toe aankeken met een zenuwachtig lachje. Je hoeft als publiek geen schrik te hebben voor participatie, want je beslist zelf in hoeverre je meedanst. Het is een unieke kans om zo dicht te staan bij de danskunst zelf. Vijf dansers geven jou het beste van zichzelf gedurende een uur en een half en doen het met volle overtuiging. What’s not to like?

Ambassadeurs van Schouwburg Kortrijk pennen hun gedachten neer over voorstellingen, artiesten en repetitieprocessen.

Ambassadeurs van Schouwburg Kortrijk pennen hun gedachten neer over voorstellingen, artiesten en repetitieprocessen.